Beste/slechtste recensies van 2017

Er wordt heel wat afgegeten door restaurantrecensenten. De cijfers vlogen ons om de oren, maar dit waren toch wel de meest opvallende recensies. Wij presenteren: de pieken en dalen uit de Nederlandse horeca.

Foto van culinair journalist Nadia Khaleghi Yazdi

De Beste

Prikkelend, smaakvol, goede service… allemaal woorden die lyrische critici gebruikten om hun avond te beschrijven. Dit waren de beste recensies van het afgelopen jaar.

De Librije

Cijfer: 10

Heel erg verassend is het niet, maar driesterrenrestaurant De Librije scoorde dit jaar het best. Joël Broekaert vind dat Jonnie en Thérèse Boer simpelweg het beste restaurant van Nederland runnen. Hij werd opgehitst, geprikkeld en in vervoering gebracht door de ‘intieme voorstelling’ die hij kreeg. Zijn lofzang eindigde dan ook onvermijdelijk met een dikke tien.

Rijnzicht

Cijfer: 9+

Mac van Dinther heeft dit jaar het best gegeten buiten de randstad, namelijk bij Rijnzicht in Doorneburg. Van de spectaculaire amuses (riviersteentjes gevuld met Reypenaer) tot boerderijeend. Mac kan zijn ervaring het best omschrijven als ‘De laatste Scandinavische trends, met een vleugje Italiaanse avant-garde en Gelderse durf.’ Iedere gang zat hij weer op het puntje van zijn stoel. Hij beoordeelde dit nieuwe toprestaurant in zijn recensie met een 9+.

Vroesenpaviljoen

Cijfer: 8,4

Lot Piscaer was lovend over Vroesenpaviljoen in de groene omgeving van het Vroesenpark in Rotterdam. De attente bediening en het vegetarische gerecht van de barbecue bleken verassend lekker. Zoals ze van het AD zeggen: ‘Had elk park maar zo’n paviljoen’. Deze geslaagde avond werd bekroond met een alleraardigste recensie met een 8,4 als eindcijfer.

De slechtste

En zo veel lofzang als er dit jaar was, zo veel treurnis was er ook. Dit zijn de meest bedroevende recensies van 2017.

Spingaren

Cijfer: 3

Bij Spingaren stel je zelf je charcuterieplank samen. Helaas viel dit niet in de smaak. Dit ‘aan de tafel getekende hipsterconcept’ kan de goedkeuring van Hiske Versprille niet wegdragen. Het resultaat? Een vernietigende recensie. De worsten waren bremzout en touwig en de mosselen rubberig als leeggelopen ballonnen.Het restaurant heeft de recensie overigens wel goed opgenomen. Gasten betalen vanaf nu wat ze hun maaltijd waard vinden en krijgen de kans om feedback achter te laten.

Eatmosfera

Cijfer: 4,5

Oke, dit is niet de slechtste Italiaan van Nederland, maar de kok van Eatmosfera loog wel over de afkomst van het vlees en dat is onvergefelijk. En daarom straft Hiske dit restaurant in haar recensie af met een 4,5. In plaats van Italiaans varkensvlees serveerde ze doodleuk Nederlands varken. Ondanks dat de leiding van het restaurant de aantijgingen ontkende, kwam Hiske er door een puik staaltje speurwerk achter dat het vlees toch echt uit Nederland kwam. Oei, dat moet pijn doen.

’t Land van Wale

Cijfer: 5,3

’t Land van Wale in Heienoord was jaren geleden een restaurant om voor om te rijden, maar tegenwoordig is dat niet meer zo. Van slappe soep tot bedorven vis. Het enige lichtpuntje was de huisgemaakte kokosmakroon, maar juist daardoor viel ook op hoe betreurenswaardig de rest van het diner was. Het resultaat? Een vernietigende recensie van Lot Piscaer met een 5,3 als eindoordeel.

Cucina del Mondo

Cijfer: 6-

Mac van Dinther geeft eigenlijk geen scores onder de vijf, want ‘dat is al erg genoeg’. Dit jaar viel de 6- voor Cucina del Mondo ons het meest op, vooral omdat dit restaurant in bezit is van een Michelinster. Allereerst strooide de bediening zand in wat een geoliede machine had kunnen zijn. Het eten maakte helaas niet veel goed. Mac concludeert in zijn recensie dat hij een slechte avond te pakken had of iemand bij Michelin juist een topavond.

Kartoffel

Cijfer: geen

En dan de meest bedroevende restaurantervaring van dit jaar. Die had Joël Broekaert bij Kartoffel in Utrecht. Hoewel, bedroevend. Hij kon er eigenlijk geen cijfer voor geven. ‘Wat zich daar vanavond voltrekt is niets minder dan een klein culinair drama. We eindigen zacht snikkend in de foetushouding onder de douche, in een vergeefse poging deze aanranding met currywurst van ons af te spoelen.’ Tja, dat zegt toch voldoende, maar toch vindt Joel de Duitse gemütlichkeit en sympathieke sfeer aandoenlijk. Aan het einde van zijn betoog, laat Joel het eindoordeel aan de lezers, want over deze avond kan hij geen uitspraken doen.

Lees meer van Nadia Khaleghi Yazdi