Zo kom je aan die cravings

Nietsvermoedend zit je te werken tot je ineens wordt overvallen door een enorme craving naar kroketten of Haribo in alle kleuren van de regenboog. Honger? Welnee, je hebt te maken met een onvervalste craving. FavorFlavs Renée geeft tekst en uitleg.

Foto van culinair journalist Renée Conradi

Er is een wezenlijk verschil tussen honger en trek. Simpel gezegd eet je wanneer je honger hebt om te overleven – je voorziet je lichaam dan van nieuwe brandstof – terwijl het in rap tempo wegwerken van die hele reep Tony’s of enorme kom kippensoep als je ziek, zwak en misselijk bent alles te maken heeft met instant satisfaction. Is je lichaam klaar met het verbranden van voedsel? Dan geeft het hongerhormoon Ghreline een seintje aan je hersenen dat je iets moet eten. Je brein geeft op zijn beurt dan weer een chemisch stofje af dat daadwerkelijk honger opwekt et voilà: je maakt iets te eten voor jezelf.

Ontembare cravings

Anders is het wanneer je als donderslag bij heldere hemel wordt overvallen door een ontembaar verlangen naar chocoladerepen, kroketten met mayonaise of de meest chemische snoepjes in alle soorten en maten. Je hebt dan te maken met een onvervalste craving. Oftewel: een schreeuw om aandacht vanuit het beloningscentrum van de hersenen.

Dat is dan ook de reden dat je het bij serieuze cravings vaak hebt gemunt op eten met een hoog vet- of suikergehalte. Daardoor komen chemicaliën in de hersenen vrij die ons een bevredigd en euforisch gevoel bezorgen. Ook handig als je ziek bent en naar niets anders verlangt dan mama’s kippensoep; het ultieme medicijn. Dit mechanisme treedt overigens in werking bij alle denkbare cravings: van drank en drugs tot aan designer heels – en Haribo dus.

Lees meer van Renée Conradi