Waar is het bier in gemberbier?

Voor een drankje dat zó populair is, weten we eigenlijk bar weinig over gemberbier. Om maar te beginnen met de hamvraag: waarom heet het eigenlijk bier?

Foto van culinair journalist Steffi Posthumus

De oorsprong van wat we nu gemberbier noemen, ligt in het Verenigd Koninkrijk. Daar ‘brouwden’ ze in de 18e eeuw een licht alcoholisch drankje, gemaakt van suiker, citroen, water én natuurlijk gember, dat ze mee hadden genomen van de koloniën.

Fermentatie

Het drankje werd gemberbier genoemd, passend ook wel want het werd, net als bier, gefermenteerd. Daar zit ‘m ook meteen het verschil met ginger ale. Dat is gembersmaak gemengd met koolzuurhoudend water, bevat dus geen alcohol en werd trouwens ook pas in 1907 in Canada uitgevonden.

Drooglegging

Maar hoe komt het dat we gemberbier nu vooral als alcoholvrij drankje kennen? Nou, dat komt door de Amerikanen. Begin 19e eeuw werd de originele (alcoholhoudende) variant door emigranten meegenomen naar Australië en Amerika. Door de drooglegging in de jaren ’20 maakten ze een alcoholvrije variant van gemberbier door gember met specerijen en suiker in water te laten trekken. Door de scherpe ­gembersmaak had men toch het gevoel dat ze alcohol dronken.

Surinaams

Het verschil met ginger ale zit hem sindsdien voornamelijk in de smaak: gemberbier is een stuk scherper. Ooit de Surinaamse variant geproefd? Daar maken ze het hem van tot siroop ingekookte gember met suiker, aangelengd met (prik)water. En geloof ons; dat is nippen geblazen want mégascherp (en mierzoet).

Mede door de wereldreizen die het drankje heeft gemaakt, komt het drankje tegenwoordig in vele vormen: met én zonder alcohol; gebrouwen, gegist, getrokken, met ­gemberextract en met of zonder extra specerijen.

 

Lees meer van Steffi Posthumus