Emma’s eetergernis #11: de bitterbalverhouding

Ik eet vaak, veel en graag en dan valt me nogal eens iets op. Vaak zijn dat positieve dingen, maar het komt ook dikwijls voor dat iets me mateloos irriteert. Of dat nou terecht is of onterecht, soms moet ik even ventileren. Daarom de rubriek: Emma’s eetergernissen, met dit keer een grote terrasfrustratie: het aantal bitterballen staat nooit gelijk aan het aantal mensen.

Foto van culinair journalist Emma de Thouars

Bitterballen ja, of kaasstengels, of eigenlijk alle snacks waar je ineens heel veel van bestelt als je met een biertje in je hand en de zon op je gezicht op het terras zit. Vooral als je met een oneven aantal bent zit je in de gevarenzone. Met z’n drieën zit je vaak nog safe, maar hoe verdeel je zes bitterballen onder vijf mensen? Wie heeft het meeste recht op die laatste bal? Is het degene met liefdesverdriet of iemand die net een kutdag heeft gehad op werk? Of heb je niet eens tijd om er over na te denken omdat die ene veelvraat in de groep het laatste exemplaar allang in z’n mond heeft gestopt?

Laatst dacht ik het slim te spelen door met z’n tweeën op het terras neer te strijken. Krijgen we ineens zeven (!!) kaasstengels. What the fuck? Behalve als je ook daadwerkelijk met zeven bent, is dit nooit een goed aantal. Je begrijpt, dit is een enorm probleem. Sushi daarentegen komt altijd in drievoud, maar wat nou als je met z’n vieren bent? Tuurlijk, je kan prima zeggen: ‘Eten jullie maar lekker, ik neem wel bij de volgende ronde’. Beleefd als je bent. Maar hoe lang duurt het voor die volgende ronde op tafel staat? Eerlijk is eerlijk, je wil die California roll toch gewoon meteen in je mond stoppen als je hem ziet?

Lees ook: Etiquette voor eten delen

Ik heb dus echt een heel goed idee. Wat nou als elk café of restaurant op de kaart aangeeft hoeveel er in een portie bitterballen of sushi zit, en je de optie geeft om losse stuks bij te bestellen? Een minimale portie die je kunt uitbreiden tot de ideale grootte, waarbij niemand hoeft de delen, niemand hoeft te huilen en iedereen gelukkig naar huis gaat. You’re welcome, horeca.

Lees meer van Emma de Thouars