Help, mijn man is een showkok
‘Oké, ik moet het even kwijt. Soms word ik echt gek van mijn man. Niet omdat ik niet van hem hou, maar omdat hij koken heeft omgetoverd tot een show. Elke maaltijd is nu een avontuur, met blowtorches, sous-vide-apparaten en een Big Green Egg. Terwijl ik gewoon een normaal biefstukje wil eten. Ja, dit gebeurt echt. En ja, het maakt me af en toe compleet knettergek.‘
Van biefstukje naar Big Green Egg
‘Vroeger was het simpel. Mijn man bakte een eitje, gooide wat friet in de frituur en klaar was de maaltijd. Maar toen besloot hij zijn vaardigheden uit te breiden en ontdekte hij de wereld van het koken als kunstvorm. Het begon allemaal met de Big Green Egg, maar dat was nog maar het begin. We gingen van een simpele biefstuk naar reverse-seared dry-aged rib-eye die precies op 54,3°C moet worden gegrild.
Maar dat is nog niet alles. Eerst moet het vlees een uur lang in een sous-vide-apparaat liggen om de perfecte textuur te krijgen, waarna het met de blowtorch een krokant korstje krijgt. Ja, je hoort het goed: een blowtorch. Serieus, ik stond laatst naast hem terwijl hij zijn steak ‘opvlamde’ en ik dacht: “wie had gedacht dat een biefstuk bakken zo complex kon zijn?”
Boodschappen doen met een showkok
Je snapt, boodschappen doen is ook niet meer wat het vroeger was. Het is nu eerder een expeditie. Terwijl ik mijn vertrouwde supermarktlijst afwerk, gaat hij bij speciaalzaken en groothandels op zoek naar truffelzout uit Umbrië, gefermenteerde zwarte knoflook uit China en chilipepers uit Peru. Hij komt terug met de meest obscure ingrediënten die hij met zoveel passie beschrijft, dat ik me soms afvraag of hij nu de ingrediënten of zichzelf probeert te verkopen.
Hij zegt dingen als: “dit kruidenmengsel komt uit de Himalaya en heeft de perfecte balans van pittig en rokerig.” Terwijl ik stiekem denk: “waarom kan ik niet gewoon een normaal zakje kruiden kopen?”
Of laatst, vol enthousiasme begon hij over geitenkaas gerijpt op kastanjehout, terwijl ik alleen maar denk: “waarom kan ik niet gewoon kaas op een boterham doen zonder dat er een heel verhaal bij komt kijken?”
Alles moet een show zijn
En dan die snijtechnieken! Een komkommer wordt in perfecte julienne-reepjes gesneden, wortels in brunoise… Dat zijn kleine blokjes, weet ik inmiddels, want plakjes in een salade gooien is er niet meer bij. Koken is geen maaltijd maken meer, het is een performance. Termen als sferificatie, emulgeren, dehydrateren, sous-vide, maillard-reactie vliegen door de keuken alsof hij een sterrenchef is. Als hij dan eindelijk zijn gerechten opdient, zijn het kunstwerkjes: geëmulgeerde chimichurri, perfect gerangschikte artisjokpunten en een steak die eruitziet alsof je ‘m niet mag aanraken.
De keuken is zijn domein
En dan heb ik het nog niet eens over de keuken zelf. Vroeger was het onze gezamenlijke ruimte, nu is het een culinair museum waar hij de baas is. Alle lades zitten vol obscure tools: vacuümpompen, siliconen matjes, sous-vide sticks… noem maar op. Alles heeft een perfecte plek en niemand mag er aan zitten, behalve hij.
Zelfs de kruidenpotjes zijn op alfabet gerangschikt op herkomst en soort, alsof je in een sterrenrestaurant staat in plaats van je eigen keuken. Ik durf bijna niets meer te pakken, bang dat ik per ongeluk een maillard-reactie of een emulsie verpest.
Gewoon eten
Toch moet ik toegeven: als hij dan eindelijk klaar is, zijn die maaltijden vaak fenomenaal. De gegrilde tonijn met basilicumolie, de slow-cooked pulled pork… ik zou willen dat hij een restaurant opende, want echt, hij zou zo in de sterrenchefcategorie komen. Maar soms verlang ik gewoon terug naar die tijd dat hij simpelweg een ei bakte, zonder dat er een enorme show aan vastzat. Geen Big Green Egg, geen sous-vide, geen blowtorch; gewoon eten.
Even geen blowtorch
Dus, als jij ook elke zaterdag je keuken binnenkomt en daar je man aantreft, bezig met zijn sous-vide-apparaat en blowtorch, en je je afvraagt of je met een boekhouder of een showman getrouwd bent, weet dan dat je niet de enige bent. Als je man elke maaltijd omtovert tot een voorstelling met kooktechnieken die klinken alsof ze uit een sterrenrestaurant komen, herken je vast wel het gevoel van het verlangen naar eenvoud.
Want, soms, wil je gewoon een simpel gerecht zonder dat er een ingewikkelde voorbereiding aan voorafgaat.’
Lees ook:
- Mijn veganistische schoonzus kan de rambam krijgen
- Mijn Italiaanse schoonvader weigert mijn pasta te eten
- Real life: Meike (38) kan niet stoppen met jatten uit Albert Heijn
