Opinionated

Eddie’s eetergernissen: waarom zou je in vredesnaam mee willen doen aan Dry January?

Adeline (roepnaam: Eddie) houdt van eten, veel en vaak, en zowel thuis als er buiten. Nu gaat dat vaak goed, maar soms ook niet. In de serie Eddie’s eetergernissen lees je dat laatste. Dit keer: we moeten het hebben over Dry January.

Foto van culinair journalist Adeline Mans

Satirisch online nieuwsmagazine De Speld verwoordde vorige week ons nationale gevoel treffend: “Februari vervroegd naar morgen zodat iedereen weer gewoon kan zuipen.” Hear hear, want wie bedenkt het in hemelsnaam om midden in een pandemie geen druppel te drinken? Ik snap sowieso niet waarom dat droogstaan altijd zo nodig meteen in januari moet. Alsof je zegt: het jaar is begonnen, laten we het onszelf direct even flink lastig maken.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door De Speld (@de_speld)

Dag 289

Men neme de kortste maand, het minste zonlicht, de meeste kans op een winterdip en het diepste gat waar je in kan vallen na alle borrels, etentjes en festiviteiten en besluit dat dít een goed moment is. Daarnaast is het volgens mij ook heel onlogisch waarom je de gevoelsmatig langste maand van het jaar, we zitten nu ongeveer op dag 289, kiest voor dit soort praktijken.

Natúúrlijk moet je alcoholvrij kunnen zijn, ik durf zelfs te beweren dat het af en toe goed is, maar waarom onder zoveel druk? En waarom allemaal tegelijk? Bij welke vlaag van verstandsverbijstering was Dry January inbegrepen? Ineens snap ik die simultane chagrijnigheid ook van de mensch. Er was al niet veel aan, maar nu kun je jezelf niet eens meer troosten met een bord of glas gevuld met genot.

Next level

Naast dat januari het slechtste in de mens naar boven haalt, schets ik ook nog even de huidige situatie. Ons land zit als énige land ter wereld nog steeds goeddeels op slot (ja echt) en je vindt het een goed idee om níet te drinken en ook meteen maar te beginnen met lijnen? Ik weet simpelweg geen betere manier om mezelf te kwellen.

De laatste twee dingen die deze lockdown draaglijk maken uitbannen vind ik next level sadomasochistisch. Waarom doe je zoiets? Wandelen en etentjes begeleid door wijn met vrienden zijn de dingen die me op de been houden. Nu heeft dat wandelen verder niks met alcoholconsumptie te maken, al tuf ik niet in een glühweinwandeling op z’n tijd. Maar ik verheug me de hele week op mijn zoveelste diner party.

Morgen is het februari

Deze druilerige dagen zijn gemáákt voor een goed glas rood bij de haard. Na het fietsen door dit miezerige weer wíl je jezelf storten op een pizza die met de randjes over je bord hangt. Het is pure misdaad om jezelf dingen te onthouden die het leven in lockdown draaglijk maken. Je kunt zelfs niet eens doén alsof je uit bent met iets non-alcoholisch in het glas. Weet je wat? Laten we Dry January gewoon boycotten, daar wordt deze maand stukken vrolijker van. Morgen is het februari.

Lees ook:

 

Geen foodnews Missen?

Ontvang tweewekelijks een update in je inbox