Ik raak paranoia van de THT datum
Adeline houdt van eten, veel en vaak, zowel thuis als buitenshuis. Nu gaat dat meestal goed, maar soms ook niet. Dit keer komt dat door de THT datum. Adeline: ‘Het verschil tussen tenminste houdbaar tot en te gebruiken tot kan je restjesdag compleet kan maken of juist volledig verpesten.’
Restjesdag: van chaos tot culinair feest
Op zondag eten wat er nog te eten valt. Ik ken mensen die warme herinneringen hebben aan restjesdag, ik ben niet zo’n mens. Bij ons betekende restjesdag dat er eigenlijk niets meer in huis was maar dat er toch gegeten moest worden.
Zo niet bij mijn wederhelft. Daar is restjesdag een happening van jewelste. Je rolt van een goddelijk restje garnalen begeleid door een huisgemaakte dragonmayo verder naar een combi van lamskoteletten en entrecote zo met je neus de chocolademousse in. Dan zit je dus goed in die THT datum en begrijp ik wel dat je van de restjes bent.
Er zit een luchtje aan
Mijn gebrek aan enthousiasme voor restjesdag combineert lastig met mijn paranoia rondom de houdbaarheidsdatum en zo wordt die THT datum een ware obsessie. Wat betekent de laatste dag precies? Wanneer mag je iets nog consumeren zonder risico? Het verschil tussen tenminste houdbaar tot en te gebruiken tot is subtiel, maar cruciaal. Wie het negeert, riskeert een voedselvergiftiging; wie te fanatiek is, gooit perfect goede restjes weg.
Als iemand dan nog begint te roepen dat ik moet ruiken aan etenswaar om zelf te bepalen of iets nog te vreten is (pardon mijn taalgebruik), dan zou ik zweren dat er overal een luchtje aan zit. Van de sla tot de kwark en de doorbakken kip.
Heb ik een voedselvergiftiging?!
Als ik twijfel over de eetbaarheid van levensmiddelen maar het uit plichtsbesef toch verorber, dan hou ik angstvallig urenlang mijn maag in de gaten, want ik heb van horen zeggen dat een voedselvergiftiging zich binnen vier uur uit. Niet dat ik dit ooit gehad heb trouwens, ik weet alleen niet of dit ligt aan mijn zorgvuldigheid rondom data of het feit dat iets nog prima te consumeren was en ik dus een aansteller ben.
Paranoia rondom houdbaarheid
Het punt is dat je bij gebrek aan een fatsoenlijke restjesdag in combinatie met paranoia rondom houdbaarheid de vleesgeworden nachtmerrie bent van iedereen die een hekel heeft aan verkwisting. Laat ik dat toevallig zélf zijn, waardoor je een hele fucked up combinatie krijgt. Ik wil in theorie de weldoener zijn die nooit iets in de kliko gooit, maar in de praktijk schuif ik bij gevaar op verpieterde sla de hele zak bij het vuilnis. Het is een continue strijd tussen gezond verstand, liefde voor eten en de THT datum.
Verknipte THT-geest
Maar ik ga een challenge aan, ik ga mijn keuken Marie Kondo-en. Dit is een dubbele uitdaging, want ik krijg het altijd heel erg op mijn heupen van deze vrouw en haar methodes. Je keuken Marie Kondo-en is de vrije vertaling voor een opruimbeest of bewaargoeroe worden. Hier sta ik dan weer wel voor open.
Verder introduceer ik de restjesdag waarbij we ook daadwerkelijk restjes in huis hebben. Op de laatste dag voor de boodschappen moet met alles wat nog in huis ligt iets culinair-derigs gebakken, gebraad, gestoomd of gestoofd worden.
Zou mijn verknipte THT-geest dan toch een ware bewaargoeroe kunnen worden? Voor de zekerheid toch even mijn koelkast spiegelen op basis van tenminste houdbaar tot en te gebruiken tot.
Lees ook:
