Food stories

Help, de chocolade-industrie loopt over van ellende

Het blijft ontzettend zuur: in een feestmaand waarin wij weliswaar qua samenzijn de teugels aan moeten trekken maar ons verder vrijwel onbeperkt tegoed doen aan o.a. cocktails, banketstaven (of kroketletters) en chocola, blijkt volgens de net verschenen Cacao Barometer dat aan het andere uiteinde van ons chocoladefestijn (namelijk bij de cacaoboeren zelf), het er bar slecht voor staat. Wat is het probleem?

 

Foto van culinair journalist Delilah Warcup - van Eyck

Dat is helaas hetzelfde als voorgaande jaren, wat maar aangeeft dat producent en consument er weinig voor over gehad hebben om dit een eerlijker verhaal te maken.

Verziekte industrie

Nog steeds leven miljoenen cacaoboeren en hun gezinnen in armoede en kampen ze met grootschalige kinderarbeid en ontbossing. Die armoede is de belangrijkste oorzaak van kinderarbeid, en in Ivoorkust en Ghana doen zo’n anderhalf miljoen kinderen risicovol werk. Landbouwchemicaliën, ontbossing en klimaatverandering veroorzaken ook enorme problemen, en er is structureel te weinig steun en draagvlak voor duurzame oplossingen. Alleen machthebbers in de sector lijken mee te mogen praten en zo wordt alleen de industrie gehoord, met geen enkele stem voor lokale boeren en burgers.

Mislukkingen stapelen zich op

Eenzelfde rapport kwam twee jaar geleden ook uit, en na de meting van nu komt daar eigenlijk uit dat de interventies die de afgelopen twintig jaar zijn ondernomen, zijn mislukt. En dat als de sector in zijn geheel daar nu niet van leert, het herhaling riskeert. Groot probleem blijkt te zijn dat alle regelgevende inspanning niet verplicht is geweest en dat er helemaal geen sancties zijn voor het niet naleven van doelstellingen. Dat zou echt moeten veranderen, net als het ontbreken van transparantie en verantwoording hoger in de keten, het gebrek aan infrastructuur, en de veel te lage cacaoprijzen.

De weg vooruit

Het rapport doet drie aanbevelingen, en alle drie zijn ze iets om je hard voor te maken.

  1. Er moet regelgeving komen die het systeem verandert en de verantwoordelijkheid voor oplossingen niet alleen bij de boeren legt.
  2. De landen die de cacao consumeren moeten beter samenwerken met de landen die het produceren. Consumerende landen financieren deze samenwerkingen en producerende landen zorgen ervoor dat het maatschappelijk middenveld en de boeren een belangrijke stem in besluitvorming krijgen.
  3. Een eerlijke prijs voor de boeren, omdat dat de grootste stimulans is om duurzaam te verbouwen. Overheden en bedrijfsleven moeten het geld in de productieketen beter verdelen, zodat boeren verzekerd zijn van een leefbaar inkomen. En kinderen kind kunnen zijn.

Een toenemend aantal cacaobedrijven heeft de afgelopen twee jaar om regulering gevraagd, en de EU is in de weer met wetgeving. Ook werken Ivoorkust en Ghana aan prijsopdrijving voor de boeren, en de gehele cacaosector zou nu stappen moeten zetten.

Wat gaat goed, wat kan beter

Een klein aantal organisaties werkt aan het bevorderen van de omstandigheden, zodat je chocola kan eten zonder nare nasmaak. Probeer chocola te kopen met minstens een Fairtrade of Rainforest Alliance keurmerk van bijvoorbeeld Tony’s Chocolonely of Delicata, en liefst nog een bean-to-bar merk dat rechtstreeks duurzame cacao inkoopt van de boeren. Zoals chocola van Chocolatemakers, Original Beans, of Rokbar. De grote merken die zeggen íets te doen aan eerlijkheid en verduurzaming? Het blijkt uit dit rapport dat dat echt nog niet genoeg is. En hoewel certificering een kleine stap in de goede richting is, is dat zeker niet de oplossing voor alle misstanden.

We weten dat het moeilijk is om gewoontes te veranderen als consument. Maar geloof ons; van een stap naar betere chocola worden we allemáál beter. En het zou massaproducenten als Mars, Ferrero en Nestlé ontzettend sieren als zij voorop zouden gaan in de strijd tegen choco-ongelijkheid. Want wat zij maken wordt toch wel verkocht. Ook als ze het veel eerlijker produceren. Dus: met z’n allen de schouders eronder, dan kunnen we tot het einde der dagen genieten van gefrituurde Marsen, eerlijke repen, en vooruit: de Engelsen van een Ferrero Rocher van een halve kilo!

Lees ook:

 

Bronnen: Voice of Organisations in Cocoa, Solidaridad. Het hele cacao-rapport lees je hier.

 

Geen foodnews Missen?

Ontvang tweewekelijks een update in je inbox