Pijnlijk herkenbaar: zo worden Nederlandse toeristen in het buitenland herkend
Weet je nog, vroeger op de camping in Frankrijk, Spanje of Italië? Je dwaalde wat rond bij het zwembad of de pingpongtafel, op zoek naar nieuwe vakantievrienden en je pikte de Nederlandse toeristen er zó uit. Geen twijfel mogelijk. Maar hoe dan? Wat maakt ons zo herkenbaar in het buitenland?
Zo herken je Nederlandse toeristen in het buitenland
Nou, als je de verhalen van niet-Nederlanders mag geloven, is dat akelig duidelijk. We zetten de meest pijnlijke, maar o zo herkenbare, observaties voor je op een rij.
De AH-tas is onmiskenbaar
“Ik werkte als receptionist in Parijs,” vertelt iemand op Reddit. “Nederlandse toeristen herkende ik meteen. Het accent, de Albert Heijn-tassen, eigen lunch meenemen, pinpas-only betalen… En standaard vragen waar je fietsen kunt huren.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Om 18.00 uur aan tafel, waar dan ook
Maakt niet uit of het 35 graden is op een Spaans terras of dat de Italiaanse chef pas net zijn mise-en-place af heeft: de Nederlander wil om zes uur eten. Gewoon omdat dat thuis ook zo is.
Broodtrommels, verpakte boterhammen en eigen lunch in het hotelbuffet
Een broodje kaas en een voorverpakte krentenbol in de rugzak? Ja hoor. Extra pijnlijk: het ontbijtbuffet gebruiken als lunchpakket-station.
Volume op allerhoogste stand
“Als Belg hoor ik het meteen,” schrijft iemand. “Nederlandse toeristen praten nét iets harder dan de rest. Vooral tijdens een vredige maaltijd op een Frans terras is dat nogal… aanwezig.” En eerlijk is eerlijk: we zijn niet altijd de subtielste.
Of wat dacht je van stellen die hun hele dag bespreken op volume standje NS-omroep:
“Lekker weer hè?”
“Ja, lekker. Moet je kijken wat mooi.”
“Jij een bakkie, Henk?”
“Ja, lekker bakkie, Gerda.”
’s Avonds bij de buren volgt een volledige herhaling. We houden van herhaling. We houden van herhaling.
Doppers en andere klassieke signalen
“Nederlanders herken je aan de Dopper,” zegt een reiziger in Peru. “Een vrouw riep vanaf de overkant van de straat dat ik Nederlands moest zijn. Ze had gelijk. We hadden allebei een Dopper. Ze liet me trots haar paarse exemplaar zien.” Dat zegt eigenlijk alles.
En dan zijn er nog de klassieke signalen:
De Jumbo-tas als handbagage.
Splitten van de rekening, zelfs bij één glas wijn.
Om de anderhalf uur koffie.
Vragen om mayonaise. Altijd. Overal.
Eigen boodschappen in de koffer
Een ander ding dat opvalt aan Nederlandse toeristen? We nemen gerust een koffer vol boodschappen mee alsof we emigreren naar een culinair rampgebied. Wij kennen mensen die zelfs hun eigen kaas, pindakaas en hagelslag meenemen op vakantie. Jullie ook, toch? “Waarom zou je in Italië boodschappen doen als je ook je eigen Calvé mee kunt nemen?”, lijkt de gedachte.
Ook geliefd: goedkope wijn van de Lidl in plaats van lokale specialiteiten, en uiteraard de Sultana’s voor de kids. Vakantie is geen reden om af te wijken van het vaste snackplan.
En o ja: korting. Altijd korting.
“Een Nederlandse man vroeg me om korting op een hotelkamer omdat het na middernacht was,” vertelt een receptionist. “Zo werkt het niet.” Maar ja: proberen kan altijd, toch? Dat is het Nederlandse motto. Of het nu om een museumticket, een extra handdoek of een huurauto gaat.
Ook wel aandoenlijk
Zeker, Nederlandse toeristen komen soms wat onhandig over. Met onze boterhamzakjes, Doppers en luidruchtige gesprekken. Maar ergens is het ook aandoenlijk. We zijn nieuwsgierig, proberen nieuwe dingen (een beetje), en blijven liever dicht bij onszelf, ook al zijn we in een ander land.
En ach, die AH-tas is gewoon beresterk, toch?
Lees ook:
- Toeristen vragen zich af: is de service in Nederlandse horeca wel… normaal?!
- Zo denken expats en toeristen over de Nederlandse bediening
- Btw-verhoging op logies: vakantie in eigen land stukken duurder
Bron: Reddit
