Emma’s eetergernis #6: ladysteaks

Ik eet vaak, veel en graag en dan valt me nogal eens iets op. Meestal zijn dat positieve dingen, maar het komt ook dikwijls voor dat iets me mateloos irriteert. Of dat nou terecht is of onterecht, soms moet ik even ventileren. Daarom de rubriek: Emma’s eetergernissen. Met dit keer seksisme in de horeca in de vorm van ladysteaks.

Foto van culinair journalist Emma de Thouars

Wat is in godsnaam een ladysteak? Loop een willekeurig eetcafé of steakhouse binnen en hij staat onder al het vleesgeweld op de kaart. Een biefstuk speciaal voor de dames. Vaak met het vederlichte gewicht erbij vermeld en altijd een mager stuk vlees, zoals een filet mignon. Gatver.

“Ik kan heus wel 200 gram in m’n eentje op”

Kunnen we met z’n allen gewoon eens even normaal doen? Is het heel ladylike om kleine stukken mager vlees te eten? Ik ben een vrouw en bestel honderd keer liever een met vet doorregen rib eye of côte de boeuf. Want: the fatter the better. En ik kan heus wel 200 gram in m’n eentje op.

Ladyburger

Kom je vaak in burgertenten? Dan heb je vast en zeker de ladyburger voorbij zien komen. Met sla in plaats van brood of zalm in plaats van rundvlees. Serieus? Wat doe je überhaupt in een burgertent als je gezond wil eten? Ga dan lekker naar een sla- of juicebar. Oké, we leven in een tijdperk waarin fitgirls- en boys alom vertegenwoordigd zijn. Ik begrijp dat restaurants daarop inspelen, maar wat nou als een vent even een balansdag heeft? Die gaat natuurlijk nooit de lady-variant bestellen.

Lees ook: Emma’s eetergernis #2 – dingen die geen dingen zijn

In wat voor stuk vlees je zin hebt, heeft toch niks te maken met je geslacht? Mijn oproep aan de Nederlandse horeca: noem een kleine steak gewoon een kleine steak. Een hamburger met een salade noem je een hamburger met een salade. Zo kunnen healthy types gewoon aan hun gezonde fix komen en maak je mij niet elke keer weer woedend. Bedankt.

Lees meer van Emma de Thouars