Weg met de ladysteak in de horeca: ‘seksisme op je bord’
Emma eet vaak, veel en graag en is daar zielsgelukkig onder. Nieuwe gerechten maken, leuke horecazaken bezoeken; vaak wordt ze blij verrast. Maar ja, zoals iedere levensgenieter weet, zijn er ook dingen die je zo ontzettend kunnen irriteren dat je het niet kunt laten om even te ventileren. Zoals haar frustratie over een vaak voorkomend fenomeen in de horeca: de ladysteak.
Wat in godsnaam is een ladysteak?
Emma: ‘Je kent het wel, je loopt een willekeurig eetcafé of steakhouse binnen en voor je het weet, staat de ladysteak prominent op de menukaart. Het lijkt wel een soort speciale biefstuk voor dames, met vaak de nadruk op het lichte gewicht en altijd een mager stuk vlees zoals een filet mignon. Wat een feest. Not.
Vorm van seksisme
Waarom in hemelsnaam een “ladysteak”? Dit is gewoon een stukje vlees dat je noemt omdat het kleiner en magerder is dan de rest van het aanbod. En nee, dit is geen biefstuk uit bescheidenheid; het is een vorm van seksisme die blijkbaar in de horeca niet uit de mode is. Wat zit daar nou in godsnaam achter? Kunnen we als samenleving gewoon even normaal doen? Wat heeft het geslacht te maken met wat voor vlees je bestelt?
Klein vlees voor de dames, maar ik wil een grote steak!
Kijk, ik begrijp het wel. We leven in een tijdperk waarin gezondheid en balans centraal staan. Maar doen alsof het ‘ladylike’ is om kleine stukken vlees te eten, dat gaat me een stap te ver. Ja, ik ben een vrouw, maar als ik naar een steakhouse ga, wil ik geen mager stukje vlees dat je kan eten zonder dat je dik wordt. The fatter the better – en ja, ik kan heus wel 200 gram vlees aan in mijn eentje.
105 gram rood vlees per persoon: de horror
Het is al een horrorscenario dat we straks vanwege het klimaat nog maar 105 gram rood vlees per persoon mogen eten. Ja, dat is schrikken voor mijn mede-vleesliefhebbers, maar ik verzin het niet. Dit komt uit het zogenaamde ‘EAT-Lancet’-rapport, waar ze pleiten voor een grote voedseltransformatie.
Maar waarom doen we alsof het voor vrouwen normaal is om te vragen naar kleine porties? Het is onzin, want het gaat er helemaal niet om hoeveel je eet, maar wát je eet. Ik wil gewoon een mooie steak, in welke vorm dan ook, zonder dat iemand me erop wijst dat ik een kleine, magere portie moet kiezen omdat ik een vrouw ben.
Ladyburger? Laat maar zitten
Ook zo ergerlijk: heb je weleens een ladyburger voorbij zien komen op de menukaart? In plaats van een lekkere briochebol krijg je sla om je burger. Of in plaats van rundvlees een stuk zalm. Serieus? Waarom zou je naar een burgertent gaan als je gezond wil eten? Dan kun je toch beter naar een sla- of juicebar? We leven nu eenmaal in een tijd waarin fitgirls en fitboys overal zijn, en de horeca speelt hier handig op in. Maar stel je voor dat een man op een balansdag naar een eetcafé gaat? Die kiest echt niet voor de lady-variant van de burger.
Maar laten we eerlijk zijn: wat je eet heeft niks te maken met je geslacht. Of je nu grote steaks of kleine salades wilt, dat is helemaal je eigen keuze. Het een “ladyburger” of een “ladysteak” noemen wekt alleen maar ergernis op bij vleesliefhebbers zoals ik.
Oproep aan de horeca: noem een kleine steak gewoon een kleine steak
Laten we het geslacht voorbij gaan en gewoon normaal doen. Een kleine steak is een kleine steak, een hamburger met sla is gewoon een hamburger met sla. Klaar. Als je een gezonde fix nodig hebt, prima, maar stop met het labelen van producten op basis van geslacht. Maak het makkelijk voor iedereen en laat de lady- en man-varianten achterwege. Ik wil gewoon lekker eten zonder elke keer geconfronteerd te worden met een seksistische menukaart. Bedankt.’
Lees ook:
