Food stories

Mannen eten anders dan vrouwen, maar waarom?

Hij bestelt de tournedos, zij de gestoomde zalm. Voor hem een speciaalbiertje, voor haar een glas witte wijn. En de rekening? Die schuift natuurlijk naar hem toe aan het einde van een etentje. Mannen en vrouwen eten – doorgaans – anders. Waar komt dat verschil vandaan?

Foto van culinair journalist Sabina Posthumus

Logisch, denk je misschien. Een dikke biefstuk is echt mannelijk, en vrouwen hebben sowieso minder calorieën nodig op een dag. Maar dat verschil tussen ‘mannelijk’ en ‘vrouwelijk’ eten heeft niks met trek in eten te maken, maar vooral met vooroordelen en halve waarheden, beschrijft de schrijfster Nora Bouazzouni in haar boek Steaksisme.

Bang voor vet

Vrouwen kiezen liever geen pasta, aardappelen of rijst en ook bier en rood vlees wordt over het algemeen als ‘niet vrouwelijk’ gezien. Dat heeft niks te maken met smaak, maar alles met de ingeprente angst voor vet eten. Uit een internationaal onderzoek, uitgevoerd in 23 landen, blijkt bijvoorbeeld dat vrouwen bang zijn om te veel vet te eten, en dus om dik te worden. Vrouwen eten meer groente en vezels, en doen vier keer zo vaak een dieet als mannen. Terwijl dat verschil niet wetenschappelijk is te bewijzen: mannen hoeven maar 500 calorieën meer te eten dan vrouwen, en dat verschil is, volgens de Franse schrijfster ‘één croissant’. Geen reden om voortdurend calorieën te tellen en alles met koolhydraten van je bord te schuiven, zou je zeggen.

Vlees, vlammen: man

Tegelijkertijd houdt de voedingsmiddelenindustrie dat verschil tussen ‘mannelijk’ en ‘vrouwelijk’ eten hardnekkig in stand. Barbecueën is bijvoorbeeld typisch mannelijk, met al dat vlees en die vlammen. Dat zie je meteen aan de marketing rond barbecue-producten: stoere uitstraling, leren schort en boeken van koks met tatoeages tot hun oksel. De promotie rond rosé bier en chips die niet kraken (daar zouden vrouwen een hekel aan hebben) richt zich vooral op vrouwen. Ja, zo verandert er natuurlijk nooit iets.

Vega? Watje!

Die vooroordelen werken ook de andere kant op. Een vrouw die smult van spareribs, met een portie friet erbij en wat extra mayonaise graag, wordt niet als elegant en beschaafd gezien, maar als een soort Holle Bolle Gijs. En de man die kiest voor de vegetarische dagschotel, zou overkomen als een watje, maar neemt hij de tournedos, dan is het een stoere vent. Er is één uitzondering, beschrijft Bouazzouni: troost-eten. Een vrouw met liefdesverdriet mag emmers ijs leeg lepelen. ‘Maar wetenschappelijk is bewezen dat je door allerlei emoties juist minder honger hebt,’ zegt Bouazzouni. ‘Die bak ijs is dus onzin, dat is aangeleerd gedrag.’

Trek in bouillon

Die voedingsvoorkeuren zijn dus volkomen onzin, tijd om ervan los te komen. Heren, hebben jullie trek in kruidenbouillon, met een maaltijdsalade als hoofdgerecht? Bestel maar, dan nemen wij nog lekker een biertje met bitterballen. Gewoon eten waar je trek in hebt, dat smaakt toch het beste?

Lees ook:

Bron: AD

Geen foodnews Missen?

Ontvang tweewekelijks een update in je inbox