Red de peterseliesteel!

Wat is je curry zonder een blaadje koriander? Je gevulde ei zonder een wat peterselie? Precies. Kruiden maken je gerecht. Maar wat te doen met de steeltjes?

Foto van culinair journalist Milou Dekkers

Ze zijn frisgroen en knapperig en toch belanden ze vaak bij het gft-afval. De stelen van peterselie en koriander zijn nogal ondergewaardeerd. Bewaar ze. Niet alleen om food waste tegen te gaan, maar vooral omdat je er de lekkerste gerechten mee maakt. Het is tijd om je stelen op waarde te schatten.

Wat is koosjer zout nou eigenlijk?

Peterselie
Je kent ze wel, die recepten waarin staat: ‘pluk de blaadjes van de takjes’. Maar waar blijf je dan met die steeltjes? Nou: in de soep, in de wok, in een dressing of een curry. Peterseliestelen doen het goed in vissoep. Even en je krijgt de beste bouillon ooit. Staat er een wokgerecht op het menu? Hak de stelen fijn en hussel ze door de wokgroenten. Andere optie: kneus ze en zet ze op olie. Je hebt zo een heerlijke peterselie-olie voor over je salade. Of als je toch bezig bent, maak er meteen een salsa verde van.

Koriander
De stelen van koriander gaan in de curry in plaats van erop. De blaadjes stelen bij het serveren de show als mooie finishing touch, de meeste smaak komt van de stelen. Waar de blaadjes al snel slap en sliederig worden wanneer je ze meestooft, kunnen de steeltjes het allemaal aan. Ze worden enkel iets zachter en geven kleur en smaak aan je curry. Ook al staat hier niks over in het recept, gewoon doen! Het wordt er alleen maar lekkerder van.

Schat je steel op waarde
Natuurlijk kunnen de korianderstelen ook in de wok. Bij het roerbakken van neutrale groenten als kool en prei geven ze extra smaak. Of je gooit ze in de blender en gebruikt ze als basis voor een marinade of rub met een beetje citroen, zout en peper. Genoeg opties. Nog steeds sceptisch over steeltjes? Snijd dan alleen de uiteinden eraf, die kunnen soms wat harder zijn. Het bovenste gedeelte is heerlijk mals en verdient een betere bestemming dan de afvalbak!

Lees meer van Milou Dekkers